2018 Ağustos. Koç Üniversitesi’nde yaz okulu sınavlarından yeni çıkmıştım. Mezuniyetim, bahar ve yaz dönemlerinde açılmayan bir ders sebebiyle bir dönem kadar uzamıştı. Güz dönemine devam etmek mecburiyetindeydim. Dışişleri Bakanlığı yazılı sınavına hazırlanıyordum. Üniversitede tüm derslerim İngilizceydi. O yıllarda ilgili sınav; ikisi İngilizce, ikisi Türkçe olmak üzere Türkiye'nin iç ve jeopolitik sorunlarıyla ilgili makale yazımı ve metin çevirilerinden oluşuyordu. İyi bir İngilizceye sahiptim, diplomasi literatürüne de görece hâkimdim. Ancak Türkçeye hâkimiyetim, İngilizceye göre nispeten düşüktü. Makale yazmayı üniversitede ve İngilizce öğrenmiştim. Bu açığı kapatmak için bir yerde işe girmem gerektiğini düşündüm; beni Türkçe yazmaya zorlayacak bir iş bulmalıydım. Çalışacağım yerin bir marka değeri olmasını da istiyordum. Forbes Türkiye dergisine staj başvurusunda bulundum ve işe başladım.
İşe başlar başlamaz kendimi müthiş bir ekibin ortasında buldum. Nilgün Cavdar, Eyyüp Karagüllü, Handan Bayındır, Adil Uçar… Nilgün Hanım editörümdü; ilk günden bugüne bana sağladığı mentorluğun tarifi zor. Her şeyden önce kendisi bir kurmaca ustasıydı. İki sayfaya sıkıştırılmış 1000 vuruşluk bir dergi formatında sanat eserleri kaleme alırdı. En havalı başlıkları o atar, en çekici girişleri o yazardı. İyi bir okur, çok daha iyi bir yazardı. Eyyüp Bey geçici yayın yönetmeniydi; tedrisatını derginin efsaneleşmiş genel yayın yönetmeni Ayşe Burçak Güven’le birlikte çalışmıştı. Gerçekten bir aile gibi hissettiriyorlardı.
İlk işim, Türkiye'nin at yarışı sektörü üzerine bir araştırma dosyası kaleme almaktı. Ekipte herkes benimle dalga geçiyordu; samimi bir yerden, kişnemeler, laf atmalar havada uçuşuyordu. Çok yavaştım. Herkes çaya, sigaraya çıkarken ben saatlerce masamın başında çalışıyordum. Urfa’dan İzmir’e sektördeki tüm isimlerle haber için sohbet ettiğimi hatırlıyorum. Forbes’u bilmeyen haber kaynaklarına, o dönem dergi Turkuvaz Medya çatısı altında olduğu için, “ATV’den arıyorum” diyordum. Komik yıllardı. Ay sonunda dosyayı bir şekilde bitirdim. Eyyüp Bey’in de çok yardımı oldu. Eyyüp Bey ay sonunda hiç beklemediğim bir şey yaptı: Haberin altına kendi adı yerine benim adımı yazdı. Kalbim yerinden çıkacaktı. İlk haberim Forbes’ta yayımlanmıştı. Ne desem boş. O an bir kırılma yarattı. Geleceğe ilişkin planlarımın yeniden oluştuğunu. Diplomat olma hayalim kumdan kale gibi erirken, Türkiye’nin en iyi gazetecisi olma planları zihnimde yeniden oluşuyordu. Burçak Hanım’dan da yazı için onayı alınca sigaraya indim. İlk maaşım da hesaba yatmıştı. Yedi yıl geçmiş.
Bugün? Yine Forbes’tayım. Ama bu sefer haberin kendisi olmuşum. Novus projesiyle unicorn olacağımız düşünülüyor. Milyonlarca dolarlık yatırım aldık, çeşitli değerlemeler yakaladık. Hepsi iş bazında birer kilometre taşı. Ancak duygu dünyamda, şu paylaştığım hikâyeyle boy ölçüşmesi zor.
Forbes'ta kaleme aldığım ilk yazı 2018 Ağustos'ta yayımlanmıştı. 2024 Ağustos'ta ise Forbes'ta haber olmuştum. Haberin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.
.svg)